Πρόστυχες συλλαβές ,γυναικείες φωνές , ψιθυρίζουν στο αυτί μου.
Χάδια , κορμιά , ιδρωμένα ,γυμνά , γίνονται μια στιγμή μου.
Ταξίδι μικρό ,εφηβαίο - αφαλό, και ύστερα ιδρώτας στο στρώμα .
Αδιάζεις τα πολλά , μα να αδιάζεις πόσο θα αντέξεις ακόμα ;
Είσαι που είσαι μισός – σε βλέπουνε – νέος γαμπρός ..
Μα εσύ δεν βρίσκεις τις λέξεις , μπερδέυεις τις σκέψεις
Και αναρωτιέσαι ,αν να περάσει η νύχτα θα αντέξεις.
Είναι πικρό, σχεδόν σαδιστικό ,να προσπαθείς πίσω να μην γυρίσεις
Και κάθε φορά ,πιο οδυνηρά , την απώλεια να μην μπορείς να αντικαταστήσεις.
Υποκατάστατα – όσο άσχημο κ είναι αυτό ...
Λυπάμαι, πιο πάνω δεν πάω, αδυνατώ..
Πρεζόνια αγάπης συγκεκριμμένης – άλλο ένα και εγώ .
Τουλάχιστον ,λέω αλήθεια, δεν υποκρίνομαι το ιδανικό.
Μα είναι καλύτερα απο την προσμονή , εκείνη που πονάει πολύ ..
Η άρνηση , η μη αποδοχή.. Το λυπάμαι .. χωρίς επιστροφή ..
Ο κόμπος στην καρδιά , τασάκια γεμάτα, μάτια υγρά.
Και όταν για τόσο λίγο, νιώσεις καλά, είναι επειδή νόμισες, πως μπορεί ... πως ξανά..
Μα τίποτα ίδιο δεν είναι.Η αύρα της φωνάζει μακριά,και φιλικά η αγκαλιά της σε διώχνει, δεν λέει μείνε..
Μακάρι να έλεγε .... Mακάρι .. μα είναι αν και ίσως ποτέ .
Ως τότε ;
Άραγε ο ύπνος θα σε έχει πάρει ;
Love Junkie - Εθισμός – Sleeping with her beautiful small ghost
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου