Top 5 reasons που με ανησυχεί ο εαυτός μου ...

Νο 5 - Εκ φύσεως ποτέ δεν μου άρεσε να πηγαίνω για ψώνια .Το shopping therapy ήταν για τους άλλους, όχι για μένα .Ψώνιζα ρούχα χωρίς να τα δοκιμάζω .Μέγιστος χρόνος 5 με 10 λεπτά. Το θεωρούσα μεγάλη βαρεμάρα .Και τώρα μια βόλτα στα μαγαζιά με ένα καφέ στο χέρι μου φτιάχνει την διάθεση .Έχω δοκιμάσει και αγοράσει τόσα ρούχα μαζεμένα όσα δεν είχα ψωνίσει ποτέ στην ζωή μου..

Νο 4 - Αιώνιος λάτρης των ζυμαρικών , μπορούσα να τρέφομαι μόνο με αυτά για μέρες.
Μακαρονάς. Στεγνός.. Ολα τα είδη , όλες τις σάλτσες .Τα πάντα - όλα. Ένα πιάτο μακαρονάδα ήταν πάντα το καλύτερο μου . Τον τελευταίο καιρό όμως για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο δεν μπορώ να ευχαριστηθώ, να απολαύσω την γεύση τους .Ασχέτως μάγειρα και συνταγής - άλλωστε ποτέ δεν ήταν πρόβλημα αυτό, μοιάζουν σαν να έχουν χάσει την γεύση τους ... Μείον μια από τις λίγες απολαύσεις .. Σκατά ..





No 3 - Βλέπω σκηνές συναισθηματικής φόρτισης , είτε αυτές είναι σε κάποια ταινία , είτε στις ειδήσεις, είτε διαδραματίζονται στον δρόμο μπροστά μου και μου έρχεται να τα μπήξω.. Μιλάμε για πρόβλημα . Πάσχω από κάποιο σύνδρομο .Δεν εξηγείται αλλιώς .Μιλάμε για κλάμα.. Σαν μικρό παιδί που το μάλωσαν ...Στα καλά καθούμενα - είμαι στο φέρτε μου χαρτομάντιλα. Μια φίλη μου είπε να το δω και αλλιώς .. Είναι ωραίο λέει να ζεις σε ένα κόσμο γεμάτο συγκινήσεις .. Μα δεν θέλω ρέε!!! Αφήστε με να ζω στον κόσμο μου ..Μπορώ ;



No 2 - Όταν πλένω τα δόντια μου , νιώθω τρομερή μοναξιά.. Λες και κάποιος έχει ανοίξει μια τρύπα στα σωθικά μου και από εκεί χάνω αέρα . Δεν την παλεύω ...Είναι οι στιγμές μέσα στην μέρα που με φοβίζουν σχεδόν .Για αυτό χρειάζομαι πάντα παρέα - κάποιος να είναι εκεί , να μου μιλάει ..Να νιώθω πως έχω παρέα ... Πείτε μου γιατρέ μου , να ανησυχώ...;



No 1 - Δεν μπορώ να κοιμηθώ χωρίς το μαξιλάρι μου .. Μιλάμε για Insomnia ....Δεν κλείνει το μάτι. Θέλω να το νιώθω κάτω από το κεφάλι μου. Να το παίρνω αγκαλιά και να με ζεσταίνει... Έχω συσχετίσει τον ύπνο άμεσα μαζί του ..
Κάτι σαν τον Linus απο τα Peanuts που δεν ένιωθε καλά όταν δεν είχε μαζί του την κουβέρτα του ...