Ακολουθώντας απλά την διάθεση μου ,αποφάσισα να κρατήσω αυτό το blog καθαρά και μόνο ως ένα είδος ψυχοθεραπείας Άλλωστε με έχει βοηθήσει να ξεπεράσω πολλά, όπως το να ξεπεράσω την κατάθλιψη που μου προξένησε η αποτυχία μου να παραμείνω στο νησί(England) για μερικά ακόμα χρόνια τουλάχιστον αλλά και να περάσω όλα τα στάδια της ερωτικής απογοήτευσης που προκαλεί ένας μεγάλος χωρισμός.
Είναι σαν να μιλάς με κάποιον imaginary friend , που πάντα σου προσφέρει όσα έχεις ανάγκη. Στην δικιά μου περίπτωση κάποιον που σε ακούει χωρίς να βαριέται και δεν προσπαθεί απλά, αλλά σε καταλαβαίνει
Με άλλα λόγια βγάζω τα εσώψυχα μου, ως μια εσωτερική ανάγκη. Αυτό δεν σημαίνει πως θέλω να τα μάθουν όλοι. Για αυτό δεν με ενδιαφέρουν οι αναγνώστες και ο αριθμός τους.
Όποιος τυχαία βρει αυτό το blog και για κάποιο λόγο του φαίνεται ενδιαφέρον αυτό που διαβάζει, καλώς ας έρθει. Εγώ δεν το και δεν θα το, διαφημίζω για κανένα λόγο.
Από την άλλη μεριά κανείς δεν μπορεί να εξωτερικεύεται συνέχεια ,οπότε θα γράφω περισσότερο στο άλλο μου blog ,το οποίο έχει ως θέμα καθαρά και μόνο την μεγάλη μου αγάπη - την μουσική. Πάλι καλά που υπάρχει και αυτή.
Λατρεύω να ακούω μουσική, το διευκρινίζω αυτό και όχι να παίζω.
Είμαι κατ επιλογήν ακροατής και μου αρέσει αυτό.
Αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξης του νέου μου blog.
To οποίο το βρίσκει κανείς στις περιοδείες , στα δεξιά της οθόνης, είναι περασμένο το Link.

Για όλα τα άλλα , θα είμαι εδώ .. Η ζωή παραμένει πάντα ένα θέατρο...