Πόσο μου αρέσει να τριγυρνάω στην πόλη που ζω .. την μέρα, την νύχτα ...
Να την ανακαλύπτω ,λες και δεν ζούσα τόσα χρόνια σε αυτήν ,λες και τόσα χρόνια ήμουν ένας ξένος.
Με όποιο τρόπο μπορώ .. με το magic bus , η το μετρό .Το tram η taxi ..Με το αυτοκίνητο η με τα πόδια ..
Όταν θέλω να καθαρίσει το μιαλό μου απο τα πολλά , όταν θέλω να αδειάσει το μιαλό μου απο τα άσχημα..
Πότε μόνος , με την φωτογραφική μου ..Πότε με ενα mp3 στα αυτιά και αθλητικά παπούτσια για τρέξιμο και πότε με παρέα..
Πόσο εύκολα μπορέι να αλλάξει η ζωή ενός ανθρώπου ......Εκεί αναλύπτεις πως μπορεί να αλλάξει και ο ίδιος..
Στη ζωή μετράνε οι στιγμές...αυτά θυμάσαι όταν έχεις γεράσει.. Για αυτό και εγώ τριγυρνάω ...σαν το προσωπικό μου walkabout ...
Μεσημεράκια στο Λυκαβηττό για καφέ , άπειρα βράδια στο fox με guiness , η σε κάποιο ταβερνείο στα Πετράλλωνα η στην Κοκκινιά..Μπουγάτσα το πρωί στου Ψυρρή και καφέ πολυτελείας κάπου στην παραλιακή...Κανένας πατσάς η κάτι να μας ισιώσει , κάπου στα χαράματα στου Παπανδρέου , μετά απο - δεν θυμάμαι και εγώ πόσα σφυνάκια αψέντι κάπου στην Αργυρούπολη..Άπειρα πασατέμπο και σχόλια για τους περαστικούς στο σταθμό στο Μοναστηράκι και στα στενά της πλάκας..Ενας θεός ξέρει πόσες μπύρες στο τηνιακό στην Αλεξάνδρας και φιάλες ουίσκι χαμηλής ποιότητας με άπειρα γαρύφαλλα κάπου στο περιστέρι ....Τα πάντα - όλα ....
Κανένα θέατρο - κανένα cinema - καμιά συναυλία - ποτό , καφέ , τσιγάρο , σίγουρο...
Έτσι είναι η ζωή αναρωτιέμαι ? Δεν έχω παράπονο αλλά ...
Ποιός απο εσάς δεν έχει το δικό του αλλά ???
Το σίγουρο είναι πως είναι παράξενη εμπειρία να βλέπεις για πρώτη φορά, κάτι που ήταν πάντα μπροστά σου..