Με κάθε νότα τα μάτια γίνονται όλο και πιο υγρά..
Κάθε φορά που ακούω αυτό το κομμάτι..
Ίσως γιατί τελικά κάθε υπόσχεση μου, κάθε μου λέξη ήταν τόσο αληθινή..σε σημείο που ούτε και εγώ το περίμενα..
Τουλάχιστον δεν είμαι ψεύτης .Ερωτευμένος είμαι..
Αν και αν μπορούσα να διαλέξω θα' θελα να ήμουν όχι απλά ψεύτης, αλλά ο μεγαλύτερος που υπάρχει..
Δεν πίστευα ποτέ πως μπορώ να νιώσω έτσι .. θεέ μου πόσο πολύ σ'αγαπησα ...Πόσο πολύ....
Και η μαλακία είναι πως ξέρω πως ένα κομμάτι μου θα είναι πάντα εδώ ..Πάντα και αυτό με σκοτώνει..
Για αυτό το Μαζί , που πίστεψα όσο τίποτα άλλο στην ζωή μου..
Όμως δεν μπορώ άλλο να πονάω... Δεν αντέχω .. Είναι φορές που θέλω να ξεριζώσω την καρδιά μου ακόμα και αν ξέρω πως και αν την βγάλω και την πετάξω στο πάτωμα ,θα χτυπάει για εσένα..
Βγες από μέσα μου σε παρακαλώ...
Όπως είπαμε ρε .... Πρέπει να βγεις από μέσα μου.
Δεν αντέχω άλλο να βάζω ερωτηματικό μετά από αυτό το γαμήδι το Πρέπει..
Για την πάρτη μου και την καρδιά μου που πονάει...
Από εμένα για εμένα ..
Να σε ξεχάσω προσπαθώ μα είναι στιγμές...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου