Το μισώ ..να σε αγαπαώ τόσο πολύ...

Δεν θέλω να σε ζητάω..

Πέρασε τόσος καιρός...

Εσυ δεν με ζήτησες ούτε μια φορά ....

Βαρέθηκα να πεθαίνω μακριά σου, όταν εσένα δεν σου κάιγεται καρφάκι..

Θέλω να βγείς απο μέσα μου.. Δεν θέλω να θυμάμαι.. Δεν θέλω να σκέφτομαι..

Αν μ’αγαπας τότε περνάς το ίδιο δύσκολα με εμένα άκουσα να λένε οι στίχοι κάποιου κομματιού...

Παπάρια..

Απόφαση σου , επιλογή σου, προτήμηση σου.. = Καλή η αγάπη αλλά...

Το βλέπω και εγω αυτό στη ζωή .Το αναγνωρίζω δεν λέω...

Αλλα είμαι φτιαγμένος απο άλλα υλικά – απο μια πολύ πιο άγρια νιότη , που δεν μπορέις να καταλάβεις και δεν θα το δεχτώ ποτέ..

Δεν θέλω τίποτα πίσω..

Το μόνο που θέλω είναι να γίνεις μια ανάμνηση σύντομα .

Που θα έχει την ακόλουθη μετάφραση ¨..

Πληρότητα + ολότητα

έλξη + ολοκλήρωση

αγάπη .... αλήθεια..

ενάντια σε κάθε πιθανότητα..

Κάνωντας την καρδιά να χτυπάει δυνατά στο στήθος σαν ανάγκη για αέρα.

Και σαν μια άλλη ερωτική ιστορία , οχι δικιά μας, όχι εμείς, όχι μαζί ,

η πλήρης απώλεια..

Ο απόλυτος συναισθηματικός πόνος. ..

Σε βαθμό προτώγνορο ...

Φύγε λοιπόν γρήγορα, κάνε όλα αυτά που θές να κάνεις στη ζωή σου .

Κουράστηκα να σε νιώθω ...

Κουράστηκα να σε υπάρχω μέσα μου ..

Δεν αντέχω άλλο τόσο έντονες ψυχολογικές αντιδράσεις χωρισμού..

Θέλω μια μέρα η καλύτερα μια εβδομάδα που να μην σε σκεφτώ καθόλου..

Έχω άλλα να σκεφτώ..

Όπως και εσύ..

Για αυτό φύγε..όπως επέλεξες..

Δεν θα σου το ξαναπώ..